Keihard gepest

Ik werd vroeger echt keihard gepest. Zo erg dat ik van school veranderde. En zelfs op die nieuwe school was ik niet populair, om het maar zacht uit te drukken. Ik was best een knap kind, alleen ook een rare en niet zelfredzaam. Er werd vanuit school niet adequaat opgetreden. Denk ook dat dit een hele moeilijke taak is.

Terugtikken
Het is natuurlijk totaal niet pedagogisch verantwoord om te zeggen: ik denk dat een tik teruggeven als je gemept wordt, het beste helpt op die leeftijd. Alleen dit durfde ik vier jaar lang niet. En toen ik het wel durfde – inmiddels door mijn ouders op judo gezet – was het meteen klaar… Het fysieke stuk dan. Ik ben vanaf die periode nooit meer geslagen door een ander kind.

Anders zijn
Het psychische stuk, dat duurde veel langer. Ik hoorde er vroeger niet bij omdat ik anders was. Als kind word je daarvoor gestraft. Met een beetje geluk word je er later om bewonderd.

Luizenspray
Het pesten en de uitsluiting begonnen tegen het einde van de kleuterklas. Op weg naar de gymzaal moesten we dan paartjes vormen en niemand wilde mijn hand vasthouden. Klasgenootjes namen op een gegeven moment allemaal een sprayflesje mee waar dan ‘luizenspray voor Elle’ op werd geschreven. Ze wachtten me op bij het fietsenrek. Er werden lelijke brieven in onze brievenbus gestopt. En ik kreeg gewoon regelmatig een klap, een schop, een duw of een nagel in mijn arm.

Klaarover
Later nam het pesten meer manipulatieve vormen aan. Je had een aantal populaire meiden en die deden dan net of ze me aardig vonden om zo allerlei informatie bij me te ontfutselen, die later tegen me gebruikt werd. Ik was zo naïef om te geloven dat ik er nu misschien wel bij hoorde.

Naïef
Zo werd mij een keer verteld dat een hele populaire jongen van de school verliefd op me was. Of ik wilde dat hij verkering met mij vroeg. Nou, dat wilde ik wel. Tijdens mijn corveedienst als klaarover kwam de bewuste jongen met een groot deel van de school naar me toegelopen. Terwijl ik het verkeer tegenhield, werd ik heel hard uitgescholden met de mededeling dat niemand ooit verkering met mij zou willen.

De schaamte
Wat me het meest is bijgebleven van het pesten is de schaamte en de uitsluiting. Niet het pesten zelf. Want hoe gek dat ook klinkt, daar wen je aan. Ik bedacht verschillende vluchtroutes, probeerde mezelf zoveel mogelijk onzichtbaar te maken en accepteerde dat dit mijn situatie was. Wat mij vooral bijstaat is de schaamte die ik voelde ten opzichte van mijn ouders, de leraren, familieleden en omstanders. Want als je gepest wordt, dan zal er wel iets niet goed aan jou zijn. Je zult het wel verdiend hebben.

Online tijdperk
Waar ik dankbaar voor ben is dat ik een tijd opgroeide waarin social media en smartphones nog niet bestonden. Ik woonde in een klein dorp met 100 leerlingen op school. Moet je je voorstellen dat je online van 26.000 leerlingen haatmail krijgt.

Een zekere achterdocht
Nog steeds als ik over straat loop en iemand dicht achter me loopt, word ik onrustig. Vaak doe ik dan net alsof ik een etalageraam ineens heel aandachtig moet inspecteren of ik stop om mijn mobiel te pakken. Zodra diegene gepasseerd is, voel ik de rust om weer door te lopen. Op kantoor, in de bus of waar dan ook, zit ik nog steeds het liefst met mijn rug naar de muur. Zodat er niemand achter me zit en alles voor voor me plaatsvindt. Het is een soort automatisme. Ik ben niet bang meer dat er iets gebeurt, maar ik word er gewoon zenuwachtig van als ik het overzicht niet heb.

Van een kneusje naar de vriendin van
Gelukkig heb ik de schade jaren later dubbel en dik ingehaald. Ik werd zelfs een soort van populair en toen de knapste jongen van de middelbare school mij om verkering vroeg en dit na herhaaldelijk checken geen grap bleek, heb ik volmondig ‘ja’ gezegd. Was niet eens verliefd op die jongen, maar hé de populairste jongen van de klas zag mij staan.

Ik zie jou
Het gepest zijn, heeft me ook veel gebracht. Ik ben er sterker door geworden. Ik heb een groot inlevingsvermogen ontwikkeld. Ik zal de ander nooit opzettelijk kwaad doen. In contact probeer ik de ander een gevoel van waardering en veiligheid te geven. Dit maakt mij een goede interviewer. De ander voelt dat ik geen oordeel heb en de informatie in goede handen is.

Een springend hart
Inmiddels heb ik een rijk sociaal leven. Ik word vaak uitgenodigd voor leuke feestjes en tripjes. Ik heb al jaren wat vaste vrienden. Een leuke vent. En regelmatig ontmoet ik nieuwe mensen met wie ik dan een soort lijntje krijg. Iedere keer opnieuw maakt mijn hart dan een sprongetje. Omdat het ooit zo anders geweest is, kan ik het contact enorm op waarde schatten. Want hoe fijn is het om gezien te worden, geliefd te zijn en erbij te horen?

Word jij gepest?
Pesten is nog steeds super actueel. Niet alleen op scholen, ook op de werkvloer. Ik heb het geluk in een heel fijn team te werken. En bij een fijne werkgever. Denk dat je dit afdwingt met de juiste mindset. Heb namelijk in minder fijne kringen gewerkt en daar afscheid genomen. Gelukkig is het pesten voor mij verleden tijd. Alleen er zijn nog zoveel kinderen, maar ook volwassen die gepest worden of uitgesloten.

Schaam je niet
Tegenwoordig heb je overal een dag voor en op maandag 19 april is het de Landelijke Dag tegen Pesten. Een dag waarop extra stilgestaan wordt bij wat pesten betekent, hoe je het kunt oplossen en nog beter voorkomen. Ik denk dat het heel goed is dat hier extra aandacht voor is. Ik denk dat het nog beter is als kinderen en volwassenen bevestigd worden in het feit dat ze zich niet hoeven schamen voor hun situatie en ermee naar buiten moeten treden. Trek aan die bel. Vraag om hulp, zoek lotgenoten en creëer een andere kring om je in te begeven.

Toen ik daarstraks even de tv aanzette, kwam ik de teaser voor de nieuwe documentaire van de rapper Snelle tegen. Een jongen die vroeger ook gepest werd, en het nu wel lekker helemaal gemaakt heeft.

Op stoppestennu staat een lijstje van BN’ers die vroeger gepest werden:

  1. Mari van de Ven
  2. Jamai Loman
  3. Charly Luske
  4. Sylvie Meis
  5. Kim Kötter
  6. Anita Witzier
  7. Chantal Janzen
  8. Georgina Verbaan

Dat zijn niet de minste toch 😊

Waar zal ik deze blog eens mee afsluiten… O ja met:
#doeslief Want wat ik soms tegenkom op social media is ook niet mals zeg.