Kijk daar die aansteller!

O My God wat heb ik me lang veel te veel aangetrokken van wat een ander mogelijk van me zou denken. Jaren geleden startte ik met hardlopen. Mijn hardloopmaatje; een knappe meid met een volle bilpartij rekte en strekte dan schaamteloos aan de rand van de weg met haar billen naar het verkeer gericht. Soms toeterde er dan een auto. Die ze afhankelijk van haar gemoedstoestand vrolijk begroette of negeerde. Heerlijk vond ik dat. Zo ontwapenend en vrij. Ik zat altijd moeilijk te doen met het rekken. Sowieso met mijn derriere naar bijv. een boom gericht en het liefst ergens waar zo min mogelijk mensen me konden bekijken. Tegenwoordig rek en strek ik waar ik wil. Misschien nog niet zo onbeschaamd als mijn oude hardloopmaatje. Maar ik laat me door niemand meer tegenhouden om mijn oefeningen te doen.

(Her)kennen jullie die mooie vrouw met dat lange grijze haar skeelerend door ‘s-Hertogenbosch. Al skeelerend, soort dansend, zwiert zij door de Bossche straatjes heen. Een knipoogje of zwaaitje op zijn tijd naar een passant. Heerlijk vind ik dat. En je ziet wat het doet met mensen. Sommigen stralen zo hartelijk terug en sommigen gruwelen van een afstandje. Ik hoor ze denken: kijk daar die aansteller. In zo’n strakke zwarte broek. Is ze daarvoor niet te oud? Wat wil ze bereiken?! Die heeft aandacht nodig.

En ik ben er zoooooo klaar mee om me daar nog langer door te laten afremmen in mijn doen en laten. Dus tegenwoordig doe ik oefeningen in het park na het hardlopen. Terwijl het stelletje naast me zich verslikt in een boterham oefen ik de spagaat. En ik hang aan een klimrek terwijl oma met haar kleinkind zich wellicht afvraagt waarom ik dit doe. Wil ik indruk maken? Nou niet per se.

Maar als het je inspireert, is dat een mooi bijkomend effect toch? Want waarom is het leuk als kinderen een kunstje doen en vinden we het zielig worden als een volwassene dat doet?

Ik gun het iedereen om lekker te doen wat hij/zij wil. Is dat een dansje op straat, een mislukte pirouette op skeelers of een verwoede poging aan zo’n park/fitness apparaat te hangen terwijl iedereen kijkt. Of het wel of niet lukt, beide is OK.

En show die strakke benen of die vetrol in een (te) strakke broek. Want ben je te stevig dan is het niet goed. Ben je te strak dan heb je zeker aandacht nodig.

Doe je mee? Als een kind in een pretpark, het leven – leven op straat?

3 gedachten over “Kijk daar die aansteller!

  1. Het oordelen en veroordelen past in een cultuur van een provinciale stad.Die vrouw met het zwarte pakje/grijze haar aan tref ik regelmatig.Zij heeft kort geleden haar kleinzoon verloren aan kanker.Zij is geboren in het westen van het land door het werk van haar man(tandarts)zijn ze in Den Bosch terecht gekomen.Een bijzondere vrouw met een positieve levens filosofie.Volg je intuïtie je mag zijn wie je bent massa gedrag tempert elke vorm van creativiteit.

  2. Ik herken die vrouw op skeelers! Ik hoor (gelukkig) bij degene die denkt; ‘good for you!’ en een glimlach op mijn gezicht krijgt. Ik gedraag me al heel lang als een 18 jarige en blijf leuke dingen doen. Als je eruit ziet als bijna 50, zorgt dat vaak voor afkeurende blikken. Ik denk dan wat jammer voor ze dat ze zelf niet zo genieten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s