In gevecht met de ruitenwissers

Ik had einde middag een afspraak buiten de deur. Als het niet te fietsen is, leen ik graag de auto van mijn vriend. Een grote auto. Veel te groot naar mijn formaat. Geef mij lekker afmeting koekblikje. Die had hij eerst. Maar met groei komt een grotere auto.

Hé je moet een gegeven paard niet in de bek kijken. Super fijn dat ik zijn mooie auto mag lenen. Rijdt fantastisch. Alleen die auto heeft zoveel knopjes en functies. Zo zat ik vandaag op de A2 in een hoosbui tijdens spitsuur en raakte ik in gevecht met de ruitenwissers.

En omdat ik wat gespannen was. Ik was namelijk écht moe van de dag en ik rijd niet meer super vaak auto en al helemaal niet tijdens topdrukte en dan ook nog eens met al die regen. Wat een invoegstroken, scheurneuzen, lompe vrachtwagens, verkeersborden etc. Hahahaha…

Voorheen plakte ik mijn mobiel op zo’n kit en dan gebruikte ik Google Maps. Daar was ik helemaal aan gewend. Deze auto heeft een groot ingebouwd dashboard waarop zoveel informatie af te lezen is, dat ik me soms echt moet focussen op de route. Geef mij gewoon een eenzame pijl die rechtdoor gaat, naar links of rechts afbuigt plus het nummer van de afslag. Nee hoor, deze laat een volledig scala aan mogelijkheden zien.

Anyways, toen werd ik ook nog herhaaldelijk gebeld. Schakelt dan ook automatisch op het dashboard over. Dacht misschien is het werk en handig als ik oppak. Ik dus gedaan. Bleek het die schat van een vriendin die graag haar verhaal kwijt wilde. Dat in combinatie met een overactief dashboard, ruitenwissers die alle kanten opgingen voor- en achter en topdrukte op de weg, maakte dat ik het gesprek halverwege afbrak.

Probeerde nog van radiozender te switchen. Werd gek van het gepraat op Roels favoriete zender. Je raadt het al. Ook dat lukte niet. Kwam uiteindelijk op één of andere vage piratenzender terecht. De volumeknop uitgedraaid. Dat lukte wel.

Gelukkig was daar mijn eindstation. Mijn rots in de branding Roel bij wie ik de auto af kon geven op zijn kantoor. Voor de slagboom natuurlijk. Want keren met zo’n bak is dan niet aan mij besteed.

Het is een groot genot om midden in de stad te wonen. Alleen met een grote auto en al die kleine eenrichting-weggetjes en overstekende voetgangers en fietsers, soms een kriem om doorheen te komen. Helemaal op het einde van je latijn. Fijn dat hij me dan thuis brengt.

Roel kwam met het idee een kabeltje in de auto te leggen voor mijn mobiel. Dan kan ik ‘ouderwets’ overschakelen op mijn vertrouwde Google Maps en favo radiozender. Top idee.

Kreeg later die avond nog een voiceapp/opname van Roel. Hij is helemaal blij met deze maffe piratenzender. “Nooit meer veranderen”, aldus zijn woorden. “Goud, deze zender!” Nou geloof me, ik blijf overal voortaan vanaf 😉

2 gedachten over “In gevecht met de ruitenwissers

  1. Herken ik als geen ander.Vooral bij het huren van een auto in het buitenland.Een vreemd dashboard, navigatie in het engels.De knoppen om de spiegels in te stellen of het vinden van de ruitenwissers.Vaak ook weer moeten schakelen i.p.v. automaat rijden daarbij het rijden door veel tunnels in Liguria.Veel italianen er behoorlijk op los scheuren.Menig zweet druppeltjes op mijn rug gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s